خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز هر کسی به جهان یادگار می‌ماندبه کوی یار ز ما هم غبار می‌ماند
۲
نظر بلاله ز گل بیشتر از آن دارمکه پاره‌ای به دل داغدار می‌ماند
۳
ز دیده می‌روی و زین دل گداخته‌امدو اشک بر مژه‌ها در کنار می‌ماند
۴
تو آمدی و دل از سر گرفت سودا راکه روز وصل به فصل بهار می‌ماند
صفحهٔ ۱ از ۳