خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
او پهلوی من کجا نشیندتیرش مگر از جفا نشیند
۲
هر کس که نشست پهلوی توپهلوی کسی چرا نشیند
۳
ضعفم بنگر که پیک اشکمدر راه تو جابه‌جا نشیند
۴
بر هر که فتاد سایهٔ عشقاز سایهٔ خود جدا نشیند
صفحهٔ ۱ از ۵