خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با زاهد بیکار نشستن که تواندبا صورت دیوار نشستن که تواند
۲
با یار ستمکار نشستن که تواندپهلوی دل‌آزار نشستن که تواند
۳
جای که شود لعل تو از خنده نمک‌ریزبی‌سینهٔ افکار نشستن که تواند
۴
آنجا که به دل داغ نهد شعلهٔ خویتبی‌صبر جگردار نشستن که تواند
صفحهٔ ۱ از ۳