خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۴۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر بام جلوه گر چو شد آن ماه بامدادخورشید گرم آمد و او را سلام داد
۲
گر ماه نو به ابروی او می‌شود طرفنتوان جواب دعوی آن ناتمام داد
۳
شیرین به کام خسرو و فرهاد تلخ‌کامای چرخ این چه معدلت است این کدام داد
۴
مگشا دهان شکوه‌ام ای غنچه‌لب چو گلاین زخم را دگر نتوان التیام داد
صفحهٔ ۱ از ۲