خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۴۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هواداری زلفت چو صبا برخیزدآه سودازدگان هم ز قفا برخیزد
۲
من هم از روی ادب از سر جان برخیزمگر پی کشتن ما یار ز جا برخیزد
۳
طالع عقده‌گشا نیست مرا ورنه تو راچین ز ابرو گره از بند قبا برخیزد
۴
فتنه در دهر ز بالای تو گردد برپاچون ضعیفی که بامداد عصا برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۲