خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر قدسیان دهان تو یکبار بو کننددیگر کجا به غنچه فردوس رو کنند
۲
گر یک نظر به قامت رعنای او کنندشمشاد و سرو سر ز خجالت فروکنند
۳
رنگ قبول سوختگان را ندادهاندجای شنیدهای که گل شمع بو کنند
۴
خلقی ستاده بر در او رنگ باختهتا از می وصال که را سرخرو کنند
صفحهٔ ۱ از ۴