خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدم سحر ز لبلب ناشاد در قفسنالیدنی که زلزله افتاد در قفس
۲
یک عمر عندلیب به من هم صفیر بودبرگ گلی مرا نفرستاد در قفس
۳
آزاد کرد هم‌قفسان را هزار حیفتنها مرا گذاشته صیاد در قفس
۴
نی طاقت طپیدن و نی جرئت فغانما را عجب معامله رو داد در قفس
صفحهٔ ۱ از ۳