خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواهم شود از پیچ و خم زلف رها دلتا چند بود بستهٔ این دام بلا دل
۲
آسود ز آشفتگی آن روز که آوردرو جانب ابروی تو چون قبله‌نما دل
۳
عمریست که دارد به زنخدان توام دلفریاد که در چاه فکندست مرا دل
۴
بر باد مده دفتر جمعیت خود راچون غنچه پریشان مکن از کسب هوا دل
صفحهٔ ۱ از ۲