خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۷۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بگریم به تو این تندی خو نگذارمور کشم ناله تو را رنگ برو نگذارم
۲
چه شد ار سبحه گرفتم دو سه روزی در دستجانب گریهٔ مستانه فرو نگذارم
۳
بار دیگر به گریبان اگر دست رسدعهد کردم که درو جای رفو نگذارم
۴
می‌کشد شیشه درین میکده گردن از منبه که من پای خم و دست سبو نگذارم
صفحهٔ ۱ از ۲