خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۷۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر کوی وفا میگریمچشم بد دور بهجا میگریم
۲
چون کنم گریه میا بر سر منکه بلا هوش ربا میگریم
۳
دل آن شوخ مگر نرم کنمسخت هنگام دعا میگریم
۴
گریه آب رخ من ریخت به خاکوای من باز چرا میگریم
صفحهٔ ۱ از ۳