خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۷۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمین گشتم ز پیری شادمانی از کجا آرمشدم پر بی‌نمک شور جوانی از کجا آرم
۲
به حال مردنم از درد جانفرسای هجرانشدوای نفع آب زندگانی از کجا آرم
۳
اگر خاموشم از وصف لبش معذور داریدمشکرگفتاری و شیرین‌زبانی از کجا آرم
۴
غم او مهمان و من ندارم در جگر آهیبه این افلاس‌ساز مهمانی از کجا آرم
صفحهٔ ۱ از ۲