خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۷۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نخست آن کس که شد در عشق او افسانه من بودمدران زنجیر گیسو اولین دیوانه من بودم
۲
سرت گردم مکن در عاشقی نسبت به اغیارمنخست آن‌کس که شد شمع تو را پروانه من بودم
۳
چو من بیرون شدم لب را تکلم آشنا کردیبه قربانت مگر در بزم تو بیگانه من بودم
۴
کنون هر بی‌حقیقت آمدوشد بر درت داردکجا رفت آنکه تنها محرم جانانه من بودم
صفحهٔ ۱ از ۲