خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۸۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نالد دلم چو بلبل از آمد بهارانکین فصل می‌دهد یاد از وصل گل‌عذاران
۲
ای طائر خجسته از در درآ خدا راتا کی پرد ز شوقت چشم امیدواران
۳
ایمن نیم نگارا گر می‌کنی مداراتمهید جور باشد لطف ستم شعاران
۴
در هجر زنده ماندم حالم شب وصالشباشد چو روز محشر حال گناهکاران
صفحهٔ ۱ از ۳