خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۹۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه باشد گر به شکر مه‌جبینیشبی با تیره‌روزان هم‌نشینی
۲
اگر خود را به چشم من ببینیبه هر ناشسته‌روی کی نشینی
۳
قدم بر چشم کس نگذارد از نازتو ای سرو از کدامین سرزمینی
۴
تو را نی دوست می‌گویم نه دشمنکه تو صبح آنچنان شام این‌چنینی
صفحهٔ ۱ از ۴