خلوتی با واقف لاهوری

شمارهٔ ۱۴

قطعات

❧

هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت

❧

❦

تا کی کنم گوارا افسانه و فسون راای عشق گوشمالی این عشق ذوفنون را

چشمم سرشک گلگون ریزد چو رخ نماییمردم به موسم گل کم می‌کنند خون را (؟؟؟؟)

صفحهٔ ۱ از ۱

در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور