شعر را زندگی کن
خلوتی با خاقانی

رباعی شمارهٔ ۱۴۵

رباعیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
رخسار تو را که ماه و گل بنده بودلشکرگه آن زلفِ سرافکنده بود
۲
زلفت به شکار دل پراکند آریلشکر به شکارگه پراکنده بود
صفحهٔ ۱ از ۱
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth