خلوتی با فردوسی
بخش ۲۸ - اندرز پایانی فردوسی دربارهٔ دنیا و مرگ
پادشاهی کسری نوشین روان چهل و هشت سال بود
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه پیچی همی خیره در بند آزچودانی که ایدر نمانی دراز
۲
گذرجوی و چندین جهان را مجویگلش زهر دارد به سیری مبوی
۳
مگردان سرازدین وز راستیکه خشم خدای آورد کاستی
۴
چو این بشنوی دل زغم بازکشمزن بر لبت بر ز تیمار تش
صفحهٔ ۱ از ۲