خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به دیدهٔ دریغ خاک درتهمه سوگند من به جان و سرت
۲
گوش را منتست بر همه تناز پی آن حدیث چون شکرت
۳
اشک چون سیم و رخ چو زر کردماز برای نثار رهگذرت
۴
مایهٔ کیمیاست خاک درتکی درآید به چشم سیم و زرت
صفحهٔ ۱ از ۲