خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن را از وفا چه آزارستکه همه ساله با جفا یارست
۲
خود وفا را وجود نیست پدیدوین که در عادتست گفتارست
۳
از برون جهان وفا هم نیستکاثرش ز اندرون پدیدارست
۴
چه وفا این چه ژاژ می‌گویمکه ازو حسن را چه آزارست
صفحهٔ ۱ از ۳