خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز عشق تو نهانم آشکارستز وصل تو نصیبم انتظارست
۲
ز باغ وصل تو گل کی توان چیدکه آنجا گفتگوی از بهر خارست
۳
ولی در پای تو گشتم بدان بویکه عهدت همچو عشقم پایدارست
۴
دلم رفت و ز تو کاری نیامدمرا با این فضولی خود چه کارست
صفحهٔ ۱ از ۲