خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکس که غم ترا فسانه‌ستدستخوش آفت زمانه‌ست
۲
هرکس که غم ترا میان بستاز عیش زمانه بر کرانه‌ست
۳
تو یار یگانه‌ای و بایستیار تو که همچو تو یگانه‌ست
۴
عشق تو حقیقت است ای جانمعلوم دلی و در میانه‌ست
صفحهٔ ۱ از ۳