خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا دلم از خال سیاه تو به حالیستکامروز بر آنم که نه دل نقطهٔ خالیست
۲
در آرزوی خواب شب از بهر خیالتحقا که تنم راست چو در خواب خیالیست
۳
بی‌روز رخ خوب تو دانم خبرت نیستکاندر غم هجران تو روزیم چو سالیست
۴
هردم به غمی تازه دلم خوی فرا کردتا هر نفسی روی ترا تازه جمالیست
صفحهٔ ۱ از ۲