خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در همه مملکت مرا جانیستهر زمان پای‌بند جانانیست
۲
در کنارم به جای دمسازیتا سحرگه ز دیده طوفانیست
۳
در کجا می‌خورد مرا غم عشقدر همه خانه‌ام یکی تا نیست
۴
یک دم از درد عشق ناسایددادم انصاف رنج‌کش جانیست
صفحهٔ ۱ از ۲