خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخت خوشی چشم بدت دوربادسال و مه و روز و شبت سور باد
۲
بندهٔ زلفین تو شد غالیهخاک کف پای تو کافور باد
۳
خادم و فراش تو رضوان سزدچاکر و دربان درت حور باد
۴
عاشق محنت‌زده چون هست شادحاسد خرم شده مهجور باد
صفحهٔ ۱ از ۲