خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکس که ز حال من خبر یابدبدعهدی تو به جمله دریابد
۲
بر من غم تو کمین همی سازدجانم شده گیر اگر ظفر یابد
۳
عشقت به بهانه‌ای دلم بستدترسم که بهانهٔ دگر یابد
۴
خواهم که دمی برآورم با توبی‌آنکه زمانه زان خبر یابد
صفحهٔ ۱ از ۲