خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو بر هرکه عافیت به‌سر آردهر دو جهانش به زیر پای درآرد
۲
عقل که در کوی روزگار نپایدبر سر کوی تو عمرها به‌سر آرد
۳
صبر که ساکن‌ترین عالم عشق استزلف تو هر ساعتش به رقص درآرد
۴
با توبه بیشئی صبر درنتوان بستزانکه به یک روزه غم شکم ز بر آرد
صفحهٔ ۱ از ۲