خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق هر محنتی به روی آردمکن ای دل گرت نمی‌خارد
۲
وز چه رویت همی شود غم عشقروی سرکش که روی این دارد
۳
دامن عافیت ز دست مدهتا به دست بلات نسپارد
۴
گویی اندر کنار وصل شومتا شوی گر فراق بگذارد
صفحهٔ ۱ از ۲