خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم را انده جان می‌نداردچنان کاید جهانی می‌گذارد
۲
حدیث عشق باز اندر فکندستدگر بارش همانا می‌بخارد
۳
چه گویم تا که کاری برنسازدچه سازم تا که رنگی برنیارد
۴
چه خواهد کرد چندین غم ندانمکه جای یک غم دیگر ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲