خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا دهان تنگت صد تنگ شکر ارزداندام سیم رنگت خروار‌ها زر ارزد
۲
هرچند دلربایی زلفت به جان خریدمکه‌آواز مرغ جانان شاخ صنوبر ارزد
۳
با عاشقان کویت لافی زنیم گه گهآن دل کجاست ما را که‌اندوه دلبر ارزد
۴
از عشق روی خوبت آب آورم ز دیدهکشت بهشت خرم کاریز کوثر ارزد
صفحهٔ ۱ از ۲