خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردم فزود و دست به درمان نمی‌رسدصبرم رسید و هجر به پایان نمی‌رسد
۲
در ظلمت نیاز بجهد سکندریخضر طرب به چشمهٔ حیوان نمی‌رسد
۳
برخوان از آنکه طعمهٔ جانست هیچ تنآنجا به پای عقل به جز جان نمی‌رسد
۴
جان داده‌ام مگر که به جانان خود رسمجانم برون شدست و به جانان نمی‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۲