خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه چو شیرین لبت شکر باشدنه چو روشن رخت قمر باشد
۲
با سخنهای تلخ چون زهرتعیش من خوشتر از شکر باشد
۳
تو به زر مایلی و نیست عجبمیل خوبان همه به زر باشد
۴
کار عاشق به سیم گردد راستعشق بیسیم دردسر باشد
صفحهٔ ۱ از ۲