خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد تو دلا نهان نمانداندوه تو جاودان نماند
۲
از عشق مشو چنین شکفتهکان روی نکو چنان نماند
۳
آوازهٔ تو فرو نشیندوز محنت تو نشان نماند
۴
گر با همه کس چنین کند دلیک دلشده در جهان نماند
صفحهٔ ۱ از ۲