خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنرا که غمت ز در درآیدمقصود دو عالمش برآید
۲
در پای تو هرکه کشته گردداز کل زمانه بر سر آید
۳
با رنج تو راحت دو عالمدر چشم همی محقر آید
۴
خود گر سخن از وصال گوییکان کیست که در برابر آید
صفحهٔ ۱ از ۳