خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز عمرم بی‌تو درد دل فزایدگر این عمرم نباشد بی تو شاید
۲
دلم را درد تو می‌باید و بسعجب کو را همی راحت نیاید
۳
مرا این غم که هرگز کم مبادابحمدالله که هردم می‌فزاید
۴
به دست هجر خویشم باز دادیکه تا هردم مرا رنجی نماید
صفحهٔ ۱ از ۲