خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو کاری ز یارم همی برنیایدچو نوری به کارم همی درنیاید
۲
چه باشد که من در غم او سرآیمچو بر من غم او همی سرنیاید
۳
ولیکن همین غم به آخر که با اینهمی هیچ شادی برابر نیاید
۴
مرا کز در دل درآید غم اوز صد شادی دیگر آن در نیاید
صفحهٔ ۱ از ۲