خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جهان را به حضرت تو نیازدر جاه تو تا قیامت باز
۲
درگهت قبله‌ای که در که و مهخدمت او فریضه شد چو نماز
۳
گره ابروی سیاست توآشتی داده کبک را با باز
۴
نظر رحمت و رعایت توایمنی داده آز را ز نیاز
صفحهٔ ۱ از ۳