خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زیر بار غمی گرفتارمکاندرو دم زدن نمی‌آرم
۲
عمر و عیشم به رنج می‌گذردمن از این عمر و عیش بیزارم
۳
در تمنای یک دمی بی‌غمهمه شب تا به روز بیدارم
۴
تا غمت می‌کشد گریبانمدامنت چون ز دست بگذارم
صفحهٔ ۱ از ۲