خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد دل هر زمان فزون دارمچه کنم بیوفاست دلدارم
۲
همه با من جفا کند لیکنبه جفا هیچ ازو نیآزارم
۳
بار اندوه و رنج محنت اوبکشم زآن که دوستش دارم
۴
یاد وصلش کنم معاذاللهکی بود این محل و مقدارم؟
صفحهٔ ۱ از ۲