خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نپنداری که دستان می‌کنماینکه از دست تو افغان می‌کنم
۲
کارم از هجران به جان آورده‌ایجان خوشست این ناخوشی زان می‌کنم
۳
دوستی گویی نه از دل می‌کنیراست می‌گویی که از جان می‌کنم
۴
نفی تهمت را اگر دشوار عشقپیش هرکس بر دل آسان می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۳