خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درمان دل خود از که جویمافسانهٔ خویش با که گویم
۲
تخمی که نروید آن چه کارمچیزی که نیابم آن چه جویم
۳
آورد فراق زردروییدور از رخت ای صنم به رویم
۴
ای یوسف عصر بی‌رخ توبیت‌الاحزان شدست کویم
صفحهٔ ۱ از ۲