خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مردمان بگویید آرام جان من کوراحت‌فزای هر کس محنت‌رسان من کو
۲
نامش همی نیارم بردن به پیش هر کسگه گه به ناز گویم سرو روان من کو
۳
در بوستان شادی هر کس به چیدن گلآن گل که نشکفیده‌ست در بوستان من کو
۴
جانان من سفر کرد با او برفت جانمباز آمدن از ایشان پیداست آن من کو
صفحهٔ ۱ از ۲