خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز از دل خبر نداشته‌ایبر دلم رنج از آن گماشته‌ای
۲
سپر افکنده آسمان تا تورایت جور برافراشته‌ای
۳
که خورد بر ز تو که تو هرگزتخم پیوند کس نکاشته‌ای
۴
همرهی جسته‌ای ز من وانگهدر میان رهم گذاشته‌ای
صفحهٔ ۱ از ۱