خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سهل میگیرم چو با ما کردهایگرچه میگیرم که عمدا کردهای
۲
من خود از سودای تو سرگشتهامهر زمان با من چه صفرا کردهای
۳
کشتی صبرم شکسته از غمتچشمم از خونابه دریا کردهای
۴
جان نخواهم برد امروز از تو منوصل را چون وعده فردا کردهای
صفحهٔ ۱ از ۲