خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دیر به دست آمده بس زود برفتیآتش زدی اندر من و چون دود برفتی
۲
چون آرزوی تنگ‌دلان دیر رسیدیچون دوستی سنگ‌دلان زود برفتی
۳
زان پیش که در باغ وصال تو دل مناز داغ فراق تو برآسود برفتی
۴
ناگشته من از بند تو آزاد بجستیناکرده مرا وصل تو خشنود برفتی
صفحهٔ ۱ از ۲