خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل تو مرا به باد دادیاز بس که نمودی اوستادی
۲
از دست تو در بلا فتادمآخر تو کجا به من فتادی
۳
چند از تو مرا نکوهش آخرکم داغ به داغ برنهادی
۴
آزرم ز پیش برگرفتیخونابه ز چشم من گشادی
صفحهٔ ۱ از ۲