خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوستا گر دوستی گر دشمنیجان شیرین و جهان روشنی
۲
در سر کار تو کردم دین و دلانده جانست وان در می‌زنی
۳
برنیارم سر گرم در سرزنشساعتی صد بار در پای افکنی
۴
تا همی دانی که در کار توامرغم را پیوسته در خون منی
صفحهٔ ۱ از ۲