خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن ترک پری چهره، که مانند فرشتستیارب، گل پاکش ز چه ترکیب سرشتست؟
۲
انصاف توان داد که: با لطف وجودشبنیاد وجود دگران از گل و خشتست
۳
زین بیش مده وعده به فردای بهشتمکامروز به نقد از رخ او خانه بهشتست
۴
با قامت او هر که نشاند پس ازین سروبسیار کند سرزنش آن سرو که کشتست
صفحهٔ ۱ از ۲