خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این نوبت آب دیده ز هنجار دیگرستکار دلم نه بر نهج کار دیگرست
۲
از هیچ یار بر دلم این بار غم نبودیاران، مدد، که این ستم از یار دیگرست
۳
ای دردمند عشق، به درمان مدار گوشکامشب طبیب ما بر بیمار دیگرست
۴
در خانه اوست چون نبود، ماه، گو: متابوانگه به روزنی که ز دیوار دیگرست
صفحهٔ ۱ از ۲