خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان و دل را بوی وصل آن دل و جان کی رسد؟وین شب تنهای تاریکی به پایان کی رسد؟
۲
ای صبا، باز آمدن دورست یوسف را ز مصربازگو تا بوی پیراهن به کنعان کی رسد؟
۳
حاصل عمر گرامی از جهان دیدار اوستمن به امیدم کنون، تا فرصت آن کی رسد؟
۴
روز و شب چون گوی دستش در گریبان منستدست من گویی بدان گوی گریبان کی رسد؟
صفحهٔ ۱ از ۳