خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۳۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل، بیا و در رخ آن حور می‌نگربفگن حجاب ظلمت و در نور می‌نگر
۲
برخیز و از شراب غمش مست گرد و بازبنشین، در آن دو نرگس مخمور می‌نگر
۳
یاری که دل ز دیدن او تازه می‌شودمستورگو مباش، مستور می‌نگر
۴
بر خوان عشق حاجت دست دراز نیستکوته نظر مباش و به منشور می‌نگر
صفحهٔ ۱ از ۳